سایت استاد انگلیسی

امید دیگری هم در رابطه با پاسخ به پرسش زبان چگونه و چه موقع به وجود آمد؟ وجود دارد که با امید پی بردن به وضعیت زبان در مغز مرتبط است و آن امید کسب اطلاعاتی درباره ی چگونگی پیدایش زبان است. برای سال های متمادی، این موضوع در میان زبان شناسان یک تابو به حساب می آمد، زیرا اطلاعات مفیدی درباره ی ساختار زبان، درباره ی عملکرد مغز؛ یا درباره ی پردازش زبان در مغز، یا حتی در مورد نیاکان انسان در دست نبود. در واقع در سال ۱۸۶۷ آکادمی علوم فرانسه بحث درباره ی این موضوع را ممنوع کرد. به خاطر این دلیل موجه که جز تخیلات و گمان هایی، که اغلب بسیار مضحک نیز بودند، چیز دیگری ارائه نمی شد.

  عصب شناسی زبان (Neurolinguistics) از زمان بروکا و ورنیکه تا کنون، عصب شناسی زبان، نامی که اکنون روی تحقیق در مورد نحوه ی عملکرد زبان در مغز گذاشته ایم ، پیشرفت های قابل توجهی نموده است. امروزه برای پژوهش در مورد مغز مجبور نیستیم منتظر نتایج کالبدشکافی روی مغز مبتلایان مرده بمانیم، بلکه می توانیم رفتار زبانی مغز افراد زنده، سالم؛ و هوشیار را از طریق استفاده از اسکنرهای مغز مورد بررسی قرار دهیم.

  برنامه ریزی زبان در عین حال که تعداد اندکی از زبان شناسان در این زمینه که قوه ی ذهنی زبان جزیی از ساختار زیستی ماست، تردید دارند، شمار زیادی از زبان شناسان مطمئن نیستند که قوه ی ذهنی زبان آن طور که چامسکی می گوید، ویژگی هایی بسیار دقیق دارد. به هر حال می دانیم که می توان از طریق برنامه های سیاسی یا آموزشی، ساختار یک زبان را به صورتی اساسی تعیین نمود. در سده های نوزدهم و بیستم، تعدادی از زبان های اروپایی برای اولین بار به عنوان زبان های ملی دولت های جدید مورد استفاده قرار گرفتند، به عنوان مثال، نروژی، فنلاندی، بلغاری، چک و چند زبان دیگر. در هر یک از این موارد، انجام دو امر ضرورت داشت: الف) رسیدن به توافق در مورد یک وصورت استاندارد برای زبانی که قبلا فاقد چنین صورتی بود. ب) ایجاد مجموعه ای عظیم از واژه های جدید برای موضوعات فنی، از فلیفه گرفته تا موتور اتومبیل؛ و از زبان شناسی گرفته تا فیزیک هسته ای. این کار را برنامه ریزی زبانی یا مهندسی زبان Language Engineering می نامند، که بسیار سخت و وقت گیر است